ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΙΚΡΟΣΩΜΟΙ ΣΚΥΛΟΙ ΠΙΟ ΕΥΕΞΑΠΤΟΙ;

του Βασίλη Γκουτίνου

 

Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2015

Περασμένη εβδομάδα, είχα μια συνεδρία με τον Τάκο και την Σοφία. Ο Τάκο είναι ένα Πιτ-Μπουλ 18 μηνών που μέχρι πριν τέσσερις μήνες περιφερόταν στους δρόμους της Αθήνας φοβισμένος, στα όρια υποσιτισμού και τον οποίον η Σοφία υιοθέτησε. Η Σοφία μου διηγήθηκε πόσο η ίδια έπρεπε να απολογηθεί για την στρεβλή εικόνα της φυλής. Ανάμεσα στα επιχειρήματα που χρησιμοποιεί η ίδια και η διαπίστωσή της πως “τα μικρόσωμα είναι γενικώς πιο επιθετικά και πιο ευέξαπτα από τα μεγαλόσωμα.” Παρακάλεσα την Σοφία να μου αναπτύξει αυτήν την θέση της λίγο καλύτερα, ώστε να καταλάβω ακριβώς τι εννοούσε και η Σοφία για να λάβω την απάντηση: “Βασίλη, εγώ θυμάμαι πως όταν ήμουν πιτσιρίκα μου έκανε εντύπωση μια είδηση που είχα διαβάσει για δύο πεκινουά που είχαν δαγκώσει άσχημα μια ηλικιωμένη στην Εύβοια. Και γενικότερα απ' ότι έχω διαπιστώσει τα μικρόσωμα σκυλιά είναι πολύ πιο νευρόσπαστα κι ευέξαπτα από τα μεγαλόσωμα.” Η εντύπωση που έχει η Σοφία είναι ίδια με αυτήν που έχουν εκατομμύρια άνθρωποι όταν πρόκειται για μικρόσωμα σκυλιά: πως δηλαδή τα όρια ανοχής τους είναι πολύ μικρότερα σε σχέση με τα αντίστοιχα των μεγαλόσωμων. Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στην μέση και σαφέστατα το αίτιο για αυτήν την συμπεριφορά δεν είναι γενετικά χαραγμένο στο μέγεθος του σκύλου, έχει ωστόσο έμμεση σχέση με αυτό αφού επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο εμείς του φερόμαστε.

Το χνουδωτό πομεράνιαν κουταβάκι θα γρυλίσει από τον καναπέ και θα χαμογελάσουμε αυτάρεσκα. Το ίδιο σκυλί λίγους μήνες αργότερα θα γαβγίσει στον περαστικό μεθυσμένο ή στα μεγαλύτερα σκυλιά στο πάρκο και οι περισσότεροι θα το χαζεύουν με θαυμασμό θεωρώντας το θέαμα χαριτωμένο. Ας παγώσουμε αυτή την εικόνα στο μυαλό μας! Τώρα ας προσθέσουμε 40 κιλά μυϊκής μάζας και 60 εκατοστά ύψους. Το θέμα παύει αυτομάτως να είναι χαριτωμένο και μοιάζει σχεδόν εφιαλτικό.

 

Συχνά ακούμε πως “με δάγκωσε μερικές φορές! Μια φορά δάγκωσε τον γιο μου και τον φίλο του γιου μου. Α, και τον γείτονα μας από το διπλανό διαμέρισμα ένα μεσημέρι...” Ενώ λοιπόν σε έναν μεγαλόσωμο σκύλο η παραμικρή ένδειξη επιθετικότητας θα αντιμετωπιζόταν άμεσα - από τους περισσότερους με σβέρκωμα και σύρσιμο μέχρι το μπαλκόνι – στον μικρόσωμο σκύλο δεν έχουμε μάθει να αντιδρούμε άμεσα στα σημάδια. Θεωρούμε πως το βάρος της σημασίας της συμπεριφοράς του είναι αντίστοιχο αυτό του σώματός του. Ενδεικτικό είναι το γεγονός πως πολύ λίγοι θα καταγγείλουν επίθεση από μικρόσωμο σκύλο. Πως να πάει ο δίμετρος μάτσο άντρας στην αστυνομία, να σηκώσει το μπατζάκι και να παραδεχτεί πως τον δάγκωσε το πίνσερ του γείτονα. Επίσης είναι χαρακτηριστικό πως οι επιθέσεις από μικρόσωμα σκυλιά συχνά δεν μαθαίνονται αφού - όπως είπα ήδη - σπάνια καταγγείλονται.

 

Χαρακτηριστική για την αντιμετώπιση των μικρών σκύλων είναι και η συνήθης εκπαίδευση τουαλέτας τους ή η σωματική τους άσκηση, και τα δύο συχνά ανύπαρκτα. Πολλοί μικρόσωμοι σκύλοι είναι καταδικασμένοι να εκτονώνουν τις σωματικές και φυσικές τους ανάγκες μέσα στο σπίτι... άντε το πολύ στο μπαλκόνι! Ας παγώσουμε πάλι την εικόνα στο μυαλό μας, ας αφαιρέσουμε από αυτήν τον μικρόσωμο σκύλο κι ας βάλουμε στην θέση του ένα μάστιφ 70 και πλέον κιλών. Ναι, οι μικρόσωμοι σκύλοι πρέπει να βγαίνουν επίσης βόλτα και να ασκούνται ακριβώς όπως και οι μεγαλόσωμοι.

 

Θυμάμαι έναν κηδεμόνα που επέμενε να μην θέλει να μάθει στον μικρόσωμο σκύλο του να μην τον τραβάει κατά την βόλτα με το σκεπτικό πως δεν έχει τόση δύναμη ώστε να τον κουράζει με το τράβηγμά του. Αγνοούσε βεβαίως όλη την συνέπεια που θα είχε αυτό το τράβηγμα στην συμπεριφορά του σκύλου και εκτός βόλτας. Έχω επίσης μπει αρκετές φορές σε σπίτια όπου, με τοι που διέσχιζα την πόρτα,  ο μικρόσωμος φίλος πήδαγε πάνω μου σαν τρελός. Σε ερώτησή μου αν αυτό δεν ενοχλεί τους επισκέπτες, οι κηδεμόνες μου απαντούσαν πως το βάρος του σκύλου τους δεν θα μπορούσε να προκαλέσει ζημιά!

 

Εν κατακλείδι οι μικρόσωμοι σκύλοι σχηματίζουνε με τον ίδιο τρόπο χαρακτήρα όπως οι μεγαλόσωμοι. Έχουν τις ακριβώς ίδιες ανάγκες εκτόνωσης, επικοινωνίας, επαφής και εκμάθησης. Είναι λοιπόν σημαντικό να θυμόμαστε πως η ασυνέπειά μας διαμορφώνει ανάλογα τον χαρακτήρα τους.

 

Πιστεύετε πως οι μικρόσωμοι σκύλοι είναι πιο κακομαθημένοι;