ΟΙ ΣΚΥΛΟΙ ΘΑ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΠΑΝΤΑ



Στην Ελλάδα αγνοούμε ακόμα την θετική ψυχοθεραπευτική επιρροή που μπορούν να ασκήσουν οι σκύλοι.

Αξίζει να δείτε το παρακάτω βίντεο που δείχνει ένα παιδάκι με Σύνδρομο Down και τον τρόπο προσέγγισής του από ένα Λάμπραντορ. 
Χωρίς περιττά λόγια!  



10 ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΣΚΥΛΟΥΣ



της Shelley Mamott (Δημοσιευμένο στο A Place To Love Dogs)

1. Εκπαίδευση «τουαλέτας» 
Όλα τα κουτάβια έχουν ατυχήματα κατά την διάρκεια της νύχτας και παρουσιάζουν ακράτεια μέχρι την ηλικία των τεσσάρων μηνών. Πράγμα που κάνει εκείνη την εποχή την εκπαίδευση «τουαλέτας» πιο εύκολη απ’ ότι στην μικρότερη ηλικία.

2. Εσωτερικό ρολόι 
Οι σκύλοι έχουν μια μοναδική αίσθηση του χρόνου. Γνωρίζουν ακριβώς πότε ήρθε η ώρα της βόλτας, του παιχνιδιού, του φαγητού και της ξεκούρασης. Γνωρίζουν ακριβώς πότε σηκωνόμαστε το πρωί και τι ώρα γυρίζουμε σπίτι από την δουλειά, ειδικότερα αν έχουμε σταθερό πρόγραμμα. Ίσως πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά να χρησιμοποιούμε τον σκύλο μας σαν ξυπνητήρι το πρωί.

3. Ατομική υγιεινή 
Πολλοί σκύλοι γλύφουν τις πατούσες τους για να καθαρίσουν μετά με αυτές το κεφάλι τους, ακριβώς όπως το κάνουν και οι γάτες. Αυτό δεν αποτελεί λόγο ανησυχίας εκτός κι αν ο σκύλος μας αρχίσει τα νιαουρίσματα.

Ο ΠΑΝΙΚΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΣΚΥΛΟΥΣ

(αναδημοσίευση άρθρου του Ιουνίου 2012 της Thueringer Allgemeine)

Possendorf, κρατίδιο της Θουριγγίας, Γερμανία. Η ζωή της Dagmar Brommont-Lothary έχει μια φωτεινή και μια σκοτεινή πλευρά. Το επάγγελμά της είναι groomer σκύλων και διατηρεί εδώ και κάποια χρόνια ένα μικρό κομμωτήριο σκύλων στο Possendorf, μια μικρή κωμόπολη στο κρατίδιο της Θουριγγίας. Η δουλειά της πάει καλά, ειδικότερα τώρα που είναι καλοκαίρι.
«Αυτή την εποχή οι περισσότεροι ιδιοκτήτες θεωρούν πως ο σκύλος τους χρειάζεται ένα νέο look!», θα πει η ίδια.
Αυτή η δουλειά την χαροποιεί, την κάνει ευτυχισμένη και την γεμίζει, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μια σκληρή δουλειά.
Οι σκύλοι ήταν πάντα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής της 42χρονης. Κάποια στιγμή της ήρθε η ιδέα να μάθει grooming και να ανοίξει το δικό της κομμωτήριο. «Σκέφτηκα πως υπάρχει ακόμα αγορά σε αυτόν τον τομέα», λέει. Έτσι άρχισε να διαβάζει και να παρακολουθεί σεμινάρια και μαθήματα, διότι, όπως λέει: «Δεν υπάρχει αναγνωρισμένη κατάρτιση για το επάγγελμα».
Η ίδια θεώρησε πως δεν είναι τόσο κακό αυτό. «Σημαντικότερο απ’ το να κουρεύεις όμορφα, είναι να έχεις μια αίσθηση για τα ζώα», λέει χαμογελώντας.
Και αίσθηση πρέπει να διαθέτει διότι δεν είναι κάθε σκύλος ίδιος. Η ίδια λέει: «Κάποιοι σκύλοι είναι εύθυμοι και φιλικοί... κάποιοι άλλοι θέλουν να με φάνε!»

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ ΣΤΟΝ ΚΤΗΝΙΑΤΡΟ

του Dr. Gerhard Sattler (κτηνίατρου, διδάκτωρ της Κτηνιατρ. Σχολής του Πανεπιστήμιου Friedrich-Alexander της Νυρεμβέργης)


Πήρες λοιπόν το καινούργιο σου κουτάβι! Να σου ζήσει. Γεμάτος ενθουσιασμό ετοιμάζεσαι να το εγκλιματίσεις στο σπίτι, ενώ τρέχεις να επισκεφτείς το κατάστημα μικρών ζώων της γειτονιάς σου για την αγορά οδηγού, περιλαίμιου, παιχνιδιών και λιχουδιών. Σημαντικό και μοναδικό συναίσθημα, αλλά υπάρχει μια πιο σημαντική επίσκεψη που θα πρέπει να προηγηθεί και να αποτελέσει α’ προτεραιότητα: είναι η πρώτη σας επίσκεψη στον κτηνίατρο. Η συμβουλές που θα λάβεις από τον κτηνίατρό σου είναι ανεκτίμητες και αποτελούν την απαρχή για μια σχέση ανάμεσα σε εσένα, το κουτάβι σου και τον γιατρό του.

Στην πρώτη σας επίσκεψη λοιπόν, ο κτηνίατρος θα πρέπει να κάνει μια γενική εξέταση για να έχει μια σφαιρική εικόνα για την υγεία του κουταβιού. Πέρα όμως από αυτό υπάρχει μια σειρά από πράγματα τα οποία θα πρέπει να λυθούν, οπότε και ο γιατρός θα πρέπει να εξετάσει το κουτάβι και να σ’ ενημερώσει σχετικά.

Παρβοϊός
Ο Παρβοϊός είναι μια είναι μια οξεία, άκρως μολυσματική νόσος των σκύλων που περιγράφηκε για πρώτη φορά στις αρχές του 1970. Ο ιός έχει την τάση να επιτίθεται με ταχύτατο ρυθμό στην αναπαραγωγή των κυττάρων, ειδικά εκείνων που καλύπτουν την γαστρεντερική οδό. Η ασθένεια μεταδίδεται από το στόμα, σε επαφή με μολυσμένα περιττώματα. Ο Παρβοϊός μπορεί να εγκατασταθεί στις τρίχες και στα πόδια του σκύλου, καθώς και σε κλούβες μεταφοράς, παπούτσια, μαξιλάρια και άλλα αντικείμενα. Ο σκύλος ασθενεί όταν γλείψει τα υπολείμματα από οτιδήποτε ήρθε σε επαφή με τα μολυσμένα με τον ιό κόπρανα. Ο ιός μπορεί να επηρεάσει σκυλιά όλων των ηλικιών, με τις περισσότερες περιπτώσεις να εμφανίζονται σε κουτάβια ηλικίας 6 έως 20 εβδομάδων. Κάποιες φυλές, όπως για παράδειγμα τα Ρότβαϊλερ και τα Ντόμπερμαν φαίνεται να είναι πιο ευαίσθητα στον ιό. Η περίοδος επώασης είναι περίπου 5 ημέρες και η όξυνση της ασθένειας ξεκινά με πτώση στην διάθεση του σκύλου, εμετούς και διάρροιες, ενώ δεν είναι αναγκαίο να εμφανιστεί πυρετός.

Ο ΣΚΥΛΟΣ ΜΟΥ ΤΡΩΕΙ ΚΟΠΡΑΝΑ!

του Βασίλη Γκουτίνου


Πρόκειται για ένα θέμα που θα φανεί στους περισσότερους αηδιαστικό, αποτελεί ωστόσο μια συνήθεια που είναι αρκετά κοινή στην συμπεριφορά του σκύλου, γνωστή ευρέως με τον όρο «κοπροφαγία».
Παρά λοιπόν το γεγονός πως η σκέψη και μόνο αυτής της συνήθειας του σκύλου είναι αηδιαστική και πως κανείς δεν θα ήθελε να τον «φιλήσει» ένας σκύλος που μόλις έχει καταναλώσει ακαθαρσίες, υπάρχει ένα στάδιο στη ζωή του σκύλου όπου η κοπροφαγία μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια απολύτως αναμενόμενη λειτουργία. Και για να μην αισθάνεστε μόνοι: στατιστικά, περισσότερα από τα μισά σκυλιά προβαίνουν σε αυτήν την ανεπιθύμητη συνήθεια. Πολλά σκυλιά θα φάνε τα κόπρανά τους ή κόπρανα άλλων σκύλων και τα περισσότερα σκυλιά θα φάνε τις ακαθαρσίες που προέρχονται από γάτα, κατσίκα, άλογο, αγελάδα ή κουνέλι. Επίσης έχει παρατηρηθεί πως η πλειοψηφία των σκύλων θα βρει ελκυστικά τα ανθρώπινα περιττώματα, κάνοντας «ανασκαφές» στους κάδους της τουαλέτας ή σε χρησιμοποιημένες μωρουδιακές πάνες.
Το θηλυκό μετά τον τοκετό καταναλώνει συνειδητά τα περιττώματα των κουταβιών της για να κρύψει την οσμή που θα μπορούσε να προσελκύσει τους όποιους θηρευτές, προστατεύοντας έτσι το καταφύγιό της και τα ευάλωτα μικρά. Αυτή η λειτουργία παρατηρείται σε όλα σχεδόν τα άγρια ζώα. Πολλά θηρευτικά θηλαστικά θα φάνε τα κόπρανα της λείας τους πριν της επιτεθούν ή θα κυλιστούν μέσα σε αυτά.
Η ανησυχία μας στο κατοικίδιο έγκειται βεβαίως στο γεγονός πως το σκυλί μας μπορεί εύκολα να κολλήσει ενδοπαράσιτα αν καταναλώσει κόπρανα, ενώ κάποιες φυλές σκύλων όπως το Κόλλι ή ο Αυστραλιανός Ποιμενικός έχουν ιδιαίτερη ευαισθησία σε φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την αποπαρασίτωση αλόγων, αγελάδων και αμνοεριφίων λόγω μιας κληρονομικής γονιδιακής μετάλλαξης.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

Είναι οι μικρόσωμοι σκύλοι πιο ευέξαπτοι; - 01/02/2015
Περασμένη εβδομάδα, είχα μια συνεδρία με τον Τάκο και την Σοφία. Ο Τάκο είναι ... Διαβάστε περισσότερα >>

Ο σκύλος μου δάγκωσε ξαφνικά, χωρίς κανέναν λόγο! - 22/01/2015
Ο σκύλος μου δάγκωσε κάποιον ξαφνικά! Έτσι από το πουθενά! Χωρίς...   Διαβάστε περισσότερα >>

Δούλεψε για την αμοιβή σου! - 20/01/2015
Θέλεις απεγνωσμένα ο σκύλος σου να σε αγαπάει πιο πολύ απ’ όλους τους άλλους    Διαβάστε περισσότερα >>

Σκάσε και χάιδεψέ με! - 19/01/2015
Πρόσφατες έρευνες έδειξαν πως οι σκύλοι προτιμούν σαφέστατα την σωματική επαφή  Διαβάστε περισσότερα >>

Τα εκπληκτικά ποιμενικά προσόντα των σκύλων - 17/01/2015
Οι ποιμενικοί σκύλοι γνωρίζουν πολύ καλά τον τρόπο για να βάλουν «τα γίδια στο μαντρί»  
Διαβάστε περισσότερα >> 

Ο σκύλος μου τρώει κόπρανα - 27/07/2013
Πρόκειται για ένα θέμα που θα φανεί στους περισσότερους αηδιαστικό, αποτελεί ωστόσο    
Διαβάστε περισσότερα >>

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ